Postcrossing

Hoera, mijn eerste kaart is aangekomen!

Iedereen is de deur uit, zodat mama kan studeren en uitrusten 

Tijd om te genieten van... 

Het enige waar ik me vandaag aan vast houdt luid: 

"one day I'll look back on this, and it all seem funny" 

ooit kijk ik terug en kan ik erom lachen... 

.

.

.

.

maar nu even niet. 

Een klein lijstje met kleine tussenstapjes:

Gisteren aten we onbewust vegetarisch, door gebakken kaas ipv vis of vlees bij het eten. doel # 19
Ik heb zondag weer eens volkoren brood gebakken, en ook witte bolletjes, waarvan Riejanne er veel opgegeten heeft.doel # 17
Ik ben begonnen met het schrijven van de inleiding van mijn scriptie, al lijkt het alsof ik meer feedback krijg dan wat ik geschreven heb. Doel # 12
Ik ben maar weer even gestopt met rennen, mijn lijf is te moe en dat vind ik een risico. Ik ben dan ook telkens net niet lekker en net niet ziek. Doel #15 of # 16
Ik heb een afspraak gemaakt met de kappersschool als model, zodat ik waarschijnlijk straks een nieuwe coupe heb. Doel # 47

verder heb ik wat last van het uur verschil... vroeg naar bed dus maar!

Postcrossing

Ik heb van de week mijn post crossing account weer geactiveerd. Het account bestond nog wel, maar ik had het laten liggen. Donderdag avond heb ik de knoop doorgehakt en heb een adres aangevraagd.

Ik kreeg een adres uit Ukraïne, en ze heeft op haar profiel een lijstje staan met ideeën voor kaartjes. En daar had ik natuurlijk niets voor in huis. Dus gisteren ben ik naar de Hema getogen en heb ik een zwart-wit kaart gekocht, met wat natuur en wat fun... (een koe die het loei gezellig vind in Almere vind)
Een leuke verzameling postzegels erop (waar kerst zegels al niet goed voor zijn )

Gelijk maar een 2e adres opgevraagd want ik had meer dan 1 kaartje ingekocht. Dat profiel had geen tips, dus heb ik een mooie kaart uitgekozen met klavertjes 4.

Dus doel # 80 en # 81 op gang gezet... want als mijn kaartjes aan komen, komen er mijn kant ook weer kaartjes op!

waar zou ik zijn zonder...

mijn ouders, schoonouders en vele andere mensen die ons in deze periode helpen.

Het is niet niks om het afstuderen, fulltime voor de klas staan, zorg voor kinderen en huishouden en de rest wat ik vergeet, te combineren met een man die momenteel 24 uur per dag aan het werk is met WOZ-taxaties in de regio.

Het zijn vaak de kleine dingen die voor ons een wereld van verschil maken om deze periode door te komen.

• meerijden naar school
• ophalen en gevoed weer thuisbrengen van de kinderen
• een pakket groente en fruit achterlaten (ik hoef dus niet aan te kloppen bij het voedsel-loket) 
• een tas met kleding voor mijn meisje
• een lief sms-je/app-je met de vraag hoe het nu is
• een klopje op de schouder
• een lieve reactie op facebook, of hier onder de blog
• een bolletje wol in mijn brievenbus
• een kopje koffie 
• een kaartje 
• een ochtend uitslapen terwijl je partner ook slaapgebrek heeft
• en andere kleine dingen die ik nu vergeet, maar die me positief kunnen raken

Het aftellen is fijn maar ook beangstigend, want mijn deadlines komen daarmee ook dichterbij... 

doelen # 15 en/of # 16

Ik was al eens eerder, bijna bij de 5 kilometer rennen, maar ik ben afgehaakt. Ik heb ook toen met Evy van "start to run" opgebouwd en ik kon 4 keer 8 minuten lopen. Ik was al ver op weg naar kijken of ik het rondje kasteel zou durven nemen. En ik baalde dat er voor de snelweg niet al een brug over het water was, want dan zou ik toch dat Rondje kunnen maken. Maar eerst door langdurige gladheid en later door studiestress ben ik toen gestopt.

Ik liet mijzelf maanden geloven dat ik er geen tijd voor had, dat ik er de energie niet voor heb of dat het gewoon even niet kon omdat... tja waarom eigenlijk.

Op een besloten deel van het internet begonnen steeds meer mensen die ik ken toch met rennen. Ze spraken over de schaamte van het buiten lopen waar mensen je kunnen zien en de overige drempels, maar stuk voor stuk werden ze enthousiast bij de stappen die ze namen.
Maar de grootste drijfveer om nu toch de stoute (ren) schoenen aan te trekken was een berichtje van een buurvrouw: "Ja,ja, vanmorgen de hardloopschoentjes ondergebonden en les 1 met Evy gelopen : )...." waarop ik nog iets schreef van dat ik dan niet de enige gek in de buurt ben... Tja... dan moest ik ook maar weer eens zo gek zijn.

Vanmorgen was ik weer veel te vroeg wakker met een veel te vol hoofd en ik zag dat het licht werd. Het beste moment om te gaan lopen, want dan ziet niet de hele buurt mij vertrekken en met een rood hoofd terugkeren. Na al die tijd heb ik Evy les 1 er bij gepakt en het bleek nodig dat ik daar weer begon. Oeps...

Maar het bracht ook positieve dingen:

• Ik merkte weer hoe lekker het zo buiten kan zijn.
• Ik hoorde een specht!
• Ik zag een veldje krokussen
• En ik kwam verder dan ik dacht! 

Dus zo ben ik begonnen aan het werken voor de volgende doelen:

#15. Een rondje kasteel rennen zonder wandelpauze (= 7 km)
#16. Meedoen aan een loopwedstrijd (city run)

Lopen er nog "gekken" met me mee?