Give Away Actie

Ineens was daar een fabuleus idee!

Als ik op mijn beide blogs samen, meer dan 20 volgers heb dan geef ik een mutsje weg!

Voor de verjaardag van Riejanne heb ik een fantastisch modelletje gevonden! Een opengewerkt motiefje.. een echt zomermutsje dus!

Dus je weet wat je te doen staat: wordt volger van mijn blogs en laat een berichtje achter! Ik hoop dat ik snel het zomermutsje mag versturen en dat de zomer zich daarmee dan ook gelijk van haar bete kant gaat laten zien!

mijn hoofd in conflict.

Soms wil het niet vlotten. Ik zit met een aantal dingen in mijn hoofd en die lopen gezamenlijk vast in mijn creatieve brein. Er zit teveel bagger tussendoor...
Ik zit met 2 jurkjes voor 2 meisjes, waarvan ik nog steeds 1 meisje even goed wil opmeten, anders staat het straks als een hobbezak om mijn slanke dennetje.
Daarnaast ben ik zoekende naar het juiste mutsje van het juiste materiaal. Ik zag iets moois, maar met de garen die ik heb liggen wordt het net niks, dus ligt er eigenlijk een dag haken aan de kant geschoven. Nou moet ik kiezen, of ander materiaal halen, of een ander patroontje kiezen.
En daarnaast heb ik een feestje in het vooruitzicht. Mijn dochter wordt 5 en we hebben de uitnodigingen voor het prinsessen feest uitgedeeld. tja, wat zullen we eigenlijk met die 6 prinsesjes gaan doen?
Als ik slim ben, begin ik me de bende van mijn bureau te vegen en dat eens uit te mesten, dan vind ik vast mijn meetlint en gaat de rest vanzelf rollen.

en terwijl ik dit bericht schreef voor eigenlijkgeentijd.blogspot.nl kwam ik tot de ontdekking dat het verbonden was met mijn doelen.
Bureau opruimen (voorstadium voor de kamer uit doel #31. Bureau weg uit de woonkamer )

Daarnaast ben ik bezig met de volgende doelen.

#8. Mijn minor afronden (onderzoek is ingeleverd, wachten op de uitslag)
#15. Een rondje kasteel rennen zonder wandelpauze
#17. 100 volkoren broden bakken 46/100
#70. Op de school van de kinderen een workshop geven

de tuin

 mijn tuin doet haar best, om me vrolijk te stemmen

 verwondering

 de tomaatjes beloven veel goeds voor komende tijd

een sterk viooltje heeft weer een winter overleeft 

in een verborgen hoekje van een plantenbak. 

Evy 4

Kinderen naar school, telefoon klaar, veters strak en lopen. Dit keer ook kletsnat, maar niet van de regen. Het is vochtig en warm. Het gras staat in bloei en mijn hoofd zoemt.

Thuis aangekomen kan ik met een kopje koffie en thee zo in de tuin gaan zitten. Eindelijk een beetje voorjaar als gevoel. Is het enkel een sprankeltje of genoeg om door te groeien tot zomer? Mijn tuindoet in ieder geval haar best om te laten zien hoe mooi ze is...

Published with Blogger-droid v2.0.6

Evy 3

Ik heb net afspraak 3 met Evy uitgelopen... mijn dooie punt kwam alweer een stuk later. Ik kon de zon op mijn rug voelen, door mijn donkere shirt heen, terwijl mijn voeten in een vast tempo door dreunden.

Toen ik mijn ogen open deed vanmorgen twijfelde ik enorm. Gisteren ben ik door een bevriende Fysio flink onder handen genomen, en terwijl het meestal meteen oplucht, was dat nu voornamelijk heel pijnlijk. Ik heb het gevoel dat ik er blauwe plekken van in mijn nek heb staan. Al had ik even het gevoel dat de aanhoudende hoofdpijn, die ik nu dus niet probeer te verdoezelen met pijnstillers in alle soorten en maten, iets minder scherp was. Toch heb ik het gevoel dat ik door een vrachtwagen ben overreden.

Na een klein kopje koffie heb ik toch de hardloop schoenen aangetrokken, het is natuurlijk pas voor 20 minuten en ben ik toch de wijk uit gelopen. Dit keer richting de manege.. voor het eerst eens wat anders..
Al lopende voelde ik de zon dus op mijn rug, ik zag veel honden met hun baasje en bedacht hoeveel honden en baasjes beter af zouden zijn als ze ook zouden gaan rennen... al is het maar 20 minuten, waarvan je de helft wandelt. Bijna weer thuis zag ik daarin tegen 2 baasjes die er uit zagen en zich gedroegen als dat ik denk dat baasjes en honden eruit zouden moeten zien.

Met een iets positievere kijk en een warm lijf kwam ik thuis aan. Tijd voor nog een kopje koffie en vanmiddag me maar eens gedragen zoals ik vind dat moeders zich horen te gedragen en de kinderen een flink eindje uitlaten!

lopen in regen

En dan vind je, jezelf op een zondagmorgen in de regen in een sportpark in de buurt. Stap voor stap dreunen mijn voeten mij vooruit in de regen. Ik zie de regen, maar eigenlijk voel ik de regen niet. Het is niet koud en hoewel de druppels vrij groot zijn, vallen ze ver uit elkaar. Ik hoor de wind de bladeren van de volle bomen bewegen waaronder ik loop en nog wat spatten vallen onregelmatig op het fietspad. Ik loop door mijn dode punt op minuut 8...

Op aanraden van de huisarts ben ik weer begonnen met bewegen, lopen langer dan 20 minuten maakt endorfine aan en dat heb ik nodig. Bloedonderzoek wijst deze week uit of er een fysieke oorzaak is, voor mijn gebrek aan positiviteit, maar met endorfine kan ik vast beginnen met oplossen van een probleem. Eerder heb ik al met behulp van Evy mezelf tot het lopen van een kilometer of 4 a 5 per keer gekregen. MIjn lijf en hoofd hadden ook toen daar baat bij. Ik ben nu weer bij het begin begonnen...

Dan voel ik een druppel door mijn haar dringen, langzaam loopt die eerste druppel langs mijn hoofd en kriebelt een beetje. Ik laat de druppel met rust, want het eigenlijk wel fijn om iets te voelen. Ik besef nog steeds dat ik het niet koud heb ik de regen en dat de regen niet echt door mijn shirt dringt.
Ik zie naakt slakken over het fietspad kruipen. Ik ontwijk ze.
Mijn benen worden zwaar en ik ben bijna thuis, moet ik nog afslaan om de podcast uit te kunnen lopen, of is de afstand groot genoeg? Ik loop door en bedenk me dat ik altijd nog om het blok kan lopen, ook al loop ik  liever niet in het zicht van mensen die ik ken.

Voor ik het weet geeft Evy aan dat ik mag stoppen en ik wandel naar huis.
De regen weerhield me niet van starten met lopen, ik hoopte juist op de prikkel van mijn zintuigen, hoe klein dan ook...

doel # 81 kaart 4 ontvangen via postcrossing